De Goede Week

De Goede Week

10-04-2022


Zaterdag hebben de kinderen (soms met een beetje hulp) prachtige palmpaasstokken gemaakt. Op Palmpasen gaan ze voorop in de feestelijke stoet. We vieren dan de intocht van Jezus in Jeruzalem. Een teken van hoop in een verscheurde wereld. Het is het begin van de Goede week, de opmaat naar het Paasfeest.

Palm- en Passiezondag
De zesde en laatste zondag van de veertig dagen heeft een dubbel karakter. De dubbele naam ‘Palm- en Passiezondag’ verwijst daarnaar. We vieren de feestelijke intocht van de rechtvaardige koning in de stad die verlangt naar echte vrede. Én we horen (een deel uit) het Passieverhaal, waaruit blijkt dat er allerminst vrede is. Het is alsof we de achterkant van het feest zien, wat er achter de coulissen gebeurt: er is geen plaats voor deze Messias. De ambivalentie van deze zondag wordt nog het best wordt getypeerd met de woorden ‘Heden hosanna, morgen kruisigt hem’. Toen Jezus geboren werd was er geen plaats voor hem in de herberg. Het grote verhaal van Pasen krijgt zijn beslag als blijkt dat er geen plaats is voor hem in Jeruzalem. Maar zo, door het leven te volbrengen dat te vaak geen leven is, brengt hij de Schrift tot vervulling. Hij is het zaad voor een nieuwe toekomst.

De Goede week
Het is het begin van de Goede of Stille week, waarin de kerk van alle tijden het hart van het geloof viert. Er wordt tóch recht gedaan. Tenminste één keer is het bloedvergieten niet voor niets geweest. Al het geschonden leven staat door de weg van Christus, zijn onderdoorgang, onder het voorteken van de opstanding. Een toekomst waarin het licht zegeviert, ook waar duisternis het nu voor het zeggen heeft. We vieren dat Christus zich aan zijn gemeente verbindt, door de dood heen. Alle onmacht en onrecht en schuld die ons aankleeft ten spijt schept hij nieuwe levensruimte.

Het grote verhaal
Het is de week van het grote verhaal. Een verhaal van hoop tegen de wanhoop in. Door Christus te volgen op zijn heel makende weg, kan ook in ons het vuur van de hoop opnieuw opvlammen. We nemen op wat ons met Hem verbindt en mogen afleggen wat ons bezwaart en van Hem scheidt. Met groene takken, biddend en lezend, met water en vuur, onder het kruis en achter het licht aan, met oude en nieuwe gezangen, en bovenal in de gemeenschap van brood en wijn gedenken we de weg van Jezus Christus als de weg van zijn gemeente op aarde. Een weg van liefde door de diepten heen.