Feest vieren in Jezus’ naam

Feest vieren in Jezus’ naam

18-05-2015


De verhalen die in de Paastijd klinken moedigen aan om in te gaan op de vriendschap van Jezus. De weg die hij meeloopt met de gedesillusioneerde Emmausgangers, de wijze waarop hij hen uitlegt wat er in de Bijbel staat over dienen en verlies lijden, de vrede waarmee hij zijn angstige leerlingen groet, het brood dat hij breekt om te delen, terwijl wij hem niet herkenden, zijn even zovele aanmoedigingen om ons te laten opnemen in de gemeenschap die hij sticht. Dat is een gemeenschap die reikt tot voorbij onze beperkingen.

Ingaan op de handreiking van Jezus wil zeggen: meegeven met zijn licht. Judas had zijn aarzelingen. Mogen we wel feestvieren terwijl de wereld in brand staat? Toch is dit de uitnodiging: jezelf beschikbaar stellen om feest te vieren in Jezus' naam. Het is dé bezigheid van de kerk bij uitstek; niemand anders in deze wereld doet dat of zal dat doen. De kerk houdt een plaats vrij voor Jezus Christus, en zij doet dat vierend. Tot hij terugkeert om zijn kracht en liefde ten volle te doen gelden.

Feest vieren vraagt om beschikbaarheid. Je kunt het niet op een drafje. Thuis niet, in de kerk niet. Als je feest viert, er in mee komt, kan er ook iets met je gebeuren. Als ik goed begrijp wat liturgie is, dan is het mede hierom te doen: dat we meedoen met de Heer, dat onze eigen ervaring meespreekt, om er dan getransformeerd uit te komen. Op zijn mooist als een 'nieuw wij'. Weer weten wat er werkelijk toe doet. Zoals de leerlingen van Jezus dat hebben ervaren, toen Jezus hen na zijn wrede dood toch bijeen hield en door de angst heen verder leidde naar een nieuwe vrijmoedigheid.

De kunst om feest te vieren én de transformatie van de gemeente horen bij elkaar. Ook de manieren waarop we feesten vieren, kunnen veranderen. In de kerk staat of valt een feest met de uitnodiging van Jezus om in te gaan op zijn vriendschap, zodat hij gemeenschap kan stichten en er een 'nieuw wij' kan ontstaan.

Ds. Eward Postma